باید کنار بیایم

با اینهمه ندیدن

با اینهمه بوی قرمه سبزی که همیشه از خانه همسایه می آید

با اینهمه حوله که روی شوفاژ خشک می شوند

با اینهمه گام های یک نفره

در اینهمه هوای دونفره

و حتی این پیتزای فلورانسی که روی میز سرد می شود

ساده تر بگویم

وقتی نیستی دل این خانه کوچک می گیرد

و رفتگرها هر شب تنهایی مرا با خودشان می برند