برداشت بنده اين است كه چهره‌هايي كه محبوب مردم مي‌شوند و همه مردم به نوعي نسبت به آنها علاقه مندي دارند خودشان را هزينه اين و آن نكنند.توصيه من به عنوان خدمتگزار عرصه فرهنگ و دوستدار هنرمندان اين است كه حتي المقدور وارد چنين دوري نشوند.

افاضات اخیر محمد حسین صفار هرندی - وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی - یک بار دیگر این حقیقت را به اثبات رساند که دیکتاتور های چکمه پوش عرصه فرهنگ تا آخرین دریچه های  آزادی را نبندند ، از پا نمی نشینند.

هرچند پرسش از ساحت قدسی و مقام الوهیت حضرت صفار یک جرم مشهود و آشکار است اما به رسم جسارت این چند پرسش را در محضر مبارکشان طرح می کنم.

 

۱ - در کجای قانون تاسیس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به وزیر این اختیار داده شده که برای هنرمندان تعیین تکلیف کند و به آنان هشدار بدهد؟ 

۲ - جماعتی که در انتخابات نهم ریاست جمهوری برای سید و مولای شما - احمدی نژاد - شعر سرودند و ترانه نوشتند و فیلم تبلیغاتی ساختند هنرمند به حساب نمی آیند ؟

۳ - شما غیر از مزاحمت های پی در پی چه حاصلی برای هنرمندان داشتید و دارید که اینطور طلبکارانه با اهالی هنر حرف می زنید؟

۴ - هشدار به هنرمندانی که در انتخابات نقش آفرینی می کنند مغایر با قانون اساسی نیست؟

۵ - در هزاره سوم و در جهانی که هنرمندان به ریاست جمهوری و وزارت می رسند بیان این دیدگاه های سخیف نوعی بازگشت به دوران غار نشینی به حساب نمی آید؟

۶ - اگر هنرمندان به حرف شما اعتنایی نکنند چه بلایی سرشان می آورید؟